Misji oparta na wierze i Bożej Opatrzności

„Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych najmniejszych moich braci, mnie uczyniliście.” (Mt 25, 40)

Z sercem przepełnionym wdzięcznością i ewangeliczną radością dzielimy się pierwszymi owocami obecności i pracy misyjnej Sióstr św. Elżbiety na ziemi boliwijskiej. Kierowane tchnieniem Ducha Świętego i żarliwym pragnieniem służenia Chrystusowi w naszych braciach i siostrach, doświadczyłyśmy narodzin nowej wspólnoty, opartej na miłości i oddaniu.
21 lutego, pod Bożym błogosławieństwem, odbyło się oficjalne otwarcie tego nowego domu zakonnego. Aby projekt ten był prowadzony z gorliwością i oddaniem, wspólnota została oddana pod czułą i niezawodną opiekę św. Józefa, opiekuna Świętej Rodziny. Rezydencja znajduje się w dzielnicy Melchor Pinto, wzniesiona dzięki hojności na terenie kaplicy św. Izabeli Węgierskiej.
Wszystko zostało zbudowane z miłością, wysiłkiem i oddaniem przez dobroczyńców oraz mieszkańców społeczności, którym pomagała i wspierała siostra Violeta Nica, od wielu lat służąca w wspólnocie św. Izabeli, a której poświęcenie i służba przyniosły owoce i utorowały drogę do tego nowego etapu. Od samego początku obecność sióstr została przyjęta jako prawdziwy dar. Zostałyśmy przyjęte z ogromną serdecznością przez lokalne rodziny oraz księży redemptorystów, odpowiedzialnych za parafię Najświętszego Odkupiciela, do której należy kaplica. Ta wspólnota odgrywa zasadniczą rolę w budowaniu fundamentów i rozwoju naszej działalności duszpasterskiej. Obecnie dynamika misji przejawia się w różnych formach ewangelizacji na terenie parafii. Siostry z wielkim zaangażowaniem poświęcają się przygotowywaniu dzieci do Pierwszej Komunii Świętej oraz, wspólnie z parafią, przejmują odpowiedzialność za formację i koordynację nadzwyczajnych szafarzy Komunii Świętej. Wyciągając rękę do tych, którzy najbardziej cierpią, odwiedzamy chorych w naszej wspólnocie, niosąc im duchowe pocieszenie i chrześcijańską solidarność. Młodzież również zajmuje centralne miejsce w naszym misyjnym sercu. Przy różnych okazjach prowadzimy wykłady o duchowości skierowane do młodzieży w ramach duszpasterstwa powołaniowego, a także zapewniamy osobiste wsparcie w rozeznawaniu powołania oraz wiernie uczestniczymy w modlitwie różańcowej w rodzinach i w kaplicy co tydzień.
Poszerzając granice naszej posługi, z radością prowadzimy formacje dla młodzieży z JUFRA (Młodzież Franciszkańska), która często zaprasza nas na swoje spotkania formacyjne w parafii Matki Bożej z Guadalupe. W tej samej wspólnocie parafialnej uczestniczyliśmy już w dniach powołaniowych z nastolatkami i młodzieżą przygotowującą się do przyjęcia sakramentu bierzmowania.

Codzienne obcowanie z ludem Bożym, zarówno w naszej kaplicy, jak i w parafii Matki Bożej z Guadalupe, okazuje się doświadczeniem Bożej Opatrzności i ojcowskiej troski Boga o nas. Troska ta przejawia się w najprostszych i najszczerszych gestach ludzi, którzy – mimo swojej skromności – dzielą się swoimi darami z naszą wspólnotą. Chociaż ta nowa wspólnota istnieje zaledwie od kilku miesięcy, intensywność naszego życia i kontakt z ludźmi świadczą o tym, że więzi Królestwa Bożego przekraczają odległości i bariery kulturowe. Tam, gdzie jest miłość i służba, Kościół ożywa! Niech św. Józef i św. Izabela nadal wstawiają się za tym dziełem, aby każde zasiane ziarno zakwitło ku czci i chwale Boga.

S. M. Karol de Lima
S. M. Cecília Ferreira de Sousa