81. rocznica męczeńskiej śmierci
W dniu dzisiejszym obchodzimy 81. rocznicę męczeńskiej śmierci naszej Współsiostry, Służebnicy Bożej Siostry M. Teodory Marianny Witkowskiej. Wdzięczną pamięcią obejmujemy Jej życie, wierną służbę oraz heroiczną postawę, która w czasie wojennej zawieruchy stała się świadectwem bezgranicznej miłości Boga i bliźniego. Siostra M. Teodora Marianna Witkowska urodziła się 23 marca 1889 roku w Koźminie, w powiecie kościerskim. W młodym wieku odpowiedziała na Boże wezwanie i mając 19 lat wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Świętej Elżbiety w Królewcu (Königsberg). Pierwszą profesję zakonną złożyła 23 maja 1911 roku, a śluby wieczyste 6 maja 1920 roku. Przez kolejne lata wiernie pełniła posługę na różnych placówkach Zgromadzenia, między innymi w Postolinie oraz w Nidzicy, gdzie została przełożoną domu. W 1944 roku powierzono Jej urząd przełożonej wspólnoty w Dzierzgoniu (Christburg). W pamięci współsióstr zapisała się jako osoba głębokiej modlitwy, odpowiedzialna, pełna pokoju serca i oddania wobec powierzonych Jej osób, szczególnie chorych, starszych i najbardziej potrzebujących. Męczeńska śmierć Siostry M. Teodory miała miejsce 28 stycznia 1945 roku w Powiatowym Domu Starców w Dzierzgoniu, w czasie wkroczenia wojsk sowieckich. W obliczu zagrożenia życia stanęła w obronie naszej Współsiostry, Siostry M. Amabilis Markowskiej. Świadoma niebezpieczeństwa, pozostała wierna ewangelicznemu przykazaniu miłości aż do końca. Zginęła zastrzelona przez żołnierza rosyjskiego. Jej śmierć była dopełnieniem życia całkowicie oddanego Bogu i bliźnim, realizacją słów Chrystusa o największej miłości. Ciało Siostry M. Teodory zostało pochowane dopiero po upływie pół roku na cmentarzu w Dzierzgoniu, do tego czasu otoczone czcią, przechowywane było w prezbiterium kościoła grekokatolickiego. Na Jej grobie umieszczono krzyż z napisem: „Miłość nigdy nie ustaje”. Słowa te w sposób szczególny streszczają Jej życie i duchowe dziedzictwo, które pozostawiła Zgromadzeniu i Kościołowi.
Postać Służebnicy Bożej Siostry M. Teodory Marianny Witkowskiej pozostaje dla nas nieustannym wezwaniem do wiernego przeżywania elżbietańskiego charyzmatu. Jej życie i męczeństwo przypominają, że prawdziwa miłość wyraża się w codziennej służbie, wierności powołaniu oraz gotowości oddania siebie bez reszty. Wdzięczne za Jej świadectwo, polecamy Jej wstawiennictwu nasze Zgromadzenie, Kościół oraz wszystkie sprawy, które nosimy w sercach.
Ufne w orędownictwo Służebnicy Bożej, zanosimy modlitwę o uproszenie łask:
Wiekuisty Boże, który powołałeś siostrę M. Teodorę Witkowską do Zgromadzenia Sióstr Świętej Elżbiety i rozbudziłeś w niej dar miłości Boga i bliźniego aż do męczeńskiej śmierci na wzór Boskiego Mistrza, pokornie Cię błagam, abyś za wstawiennictwem Twojej Służebnicy udzielił mi łaski, której tak bardzo potrzebuję… i o którą pokornie z wiarą i ufnością proszę. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.
