„Jestem, pamiętam, czuwam” – modlitwa za Ojczyznę
W niedzielę, 8 listopada br., o godz. 18.00, w kościele św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Rzymie została odprawiona uroczysta Msza Święta w intencji Ojczyzny. Wspólna modlitwa zgromadziła licznie przybyłych Polaków, którzy w duchowej łączności z krajem powierzyli Bogu sprawy Polski, a także zmarłych w wyniku tragicznych wydarzeń w Krakowie, osoby poszkodowane oraz ich rodziny. W tej szczególnej Eucharystii uczestniczyły również nasze Siostry, jednocząc się w modlitwie z Rodakami w Polsce i wszystkimi, których dotknęła krakowska tragedia. Choć dzieliła nas od Ojczyzny odległość, serca i myśli pozostawały blisko tych, którzy przeżywali ból, niepokój i żałobę. Był to czas wspólnego zawierzenia Bogu zarówno osobistych intencji, jak i losów naszej Ojczyzny. Eucharystii przewodniczył i homilię wygłosił ks. abp Marek Jędraszewski, Arcybiskup Metropolita Senior Archidiecezji Krakowskiej. Nawiązując do ewangelicznego wezwania: „Czuwajcie więc, bo nie znacie dnia ani godziny”, Ksiądz Arcybiskup podjął refleksję nad odpowiedzialnością za Ojczyznę, jej wolność, duchowe dziedzictwo i narodową tożsamość. Przypomniał, że polska niepodległość nie przyszła sama. Była owocem wielopokoleniowego czuwania, modlitwy, odwagi i wytrwałej pracy tych, którzy mimo braku własnego państwa nie pozwolili zgasnąć nadziei na wolną Polskę. Przywołując słowa Józefa Piłsudskiego: „Bo ni z tego, ni z owego mamy Polskę na Pierwszego”, wskazał na długą drogę, która poprzedziła odzyskanie niepodległości. Był to czas duchowego i narodowego przebudzenia, obecnego zarówno w modlitwie, jak i w konkretnych działaniach kolejnych pokoleń. Świadectwem tego były między innymi objawienia gietrzwałdzkie, twórczość Stanisława Wyspiańskiego, działalność młodzieży i organizacji strzeleckich w Galicji, strajk dzieci we Wrześni w 1901 roku oraz wydarzenia rewolucji 1905 roku, które przyczyniły się do rozbudzenia polskiej świadomości narodowej. Wszystkie te doświadczenia prowadziły ku odzyskaniu niepodległości w 1918 roku. Historia ta przypomina, że wolność wymaga nieustannej troski, a pamięć o tych, którzy ją wywalczyli, powinna zobowiązywać kolejne pokolenia do odpowiedzialności za wspólne dobro.
Szczególnie mocno wybrzmiały w homilii słowa św. Jana Pawła II z poematu Myśląc Ojczyzna, przypominające o nieustannym wysiłku, jakiego wymaga wolność:
„Wolność trzeba stale zdobywać, nie wystarczy jej posiadać. Całym sobą płacisz za wolność, płacąc wciąż na nowo możesz sam siebie posiadać”.
To wezwanie pozostaje aktualne także dzisiaj. Niepodległość nie jest jedynie historycznym wydarzeniem ani darem, który można przyjąć jako coś oczywistego. Jest wartością, o którą trzeba troszczyć się każdego dnia – poprzez wierność prawdzie, odpowiedzialność, solidarność, pielęgnowanie narodowej pamięci i życie zakorzenione w wartościach chrześcijańskich. Na zakończenie homilii Ksiądz Arcybiskup podkreślił, że czuwanie nad Ojczyzną powinno jednoczyć Polaków niezależnie od miejsca, w którym żyją. Jak zaznaczył:
„Wszędzie, gdzie są Polacy, gdzie bije polskie serce. Wszędzie tam, gdzie ci Polacy stoją na apelu przed naszą Matką i Królową i powtarzają: «Jestem, pamiętam, czuwam»”.
Słowa te szczególnie mocno wybrzmiały w Rzymie, gdzie Polacy, żyjący z dala od rodzinnego kraju, mogli dać świadectwo duchowej więzi z Ojczyzną i odpowiedzialności za jej losy. Po zakończeniu Eucharystii odbyło się czuwanie modlitewne w intencji pokoju, któremu również przewodniczył ks. abp Marek Jędraszewski. Była to szczególna chwila wspólnej modlitwy, skupienia i zawierzenia Bogu spraw Polski, osób cierpiących oraz pokoju na świecie. W obliczu tragicznych wydarzeń w Krakowie modlitwa nabrała wymiaru solidarności z poszkodowanymi, ich bliskimi oraz wszystkimi pogrążonymi w żałobie. W uroczystości uczestniczyli licznie zgromadzeni Polacy, a wśród nich przedstawiciele polskiej dyplomacji. Niedzielna Eucharystia i modlitewne czuwanie stały się dla zgromadzonych szczególnym doświadczeniem wspólnoty – wspólnoty wiary, pamięci i odpowiedzialności za Ojczyznę. W Rzymie, z dala od Polski, ale sercem blisko niej, uczestnicy duchowo jednoczyli się z Rodakami przeżywającymi narodową żałobę i ból po tragicznych wydarzeniach w Krakowie. Była to także modlitwa o pokój, nadzieję i siłę dla wszystkich dotkniętych cierpieniem.
Modlitwa za Polskę, która – jak przypominał św. Jan Paweł II – potrzebuje nieustannej troski i czuwania. Bo Ojczyzna trwa nie tylko w granicach państwa, lecz także w sercach tych, którzy pamiętają, modlą się i czują się za nią odpowiedzialni.
