W duchu wdzięczności
140 lat obecności naszego Zgromadzenia w Toruniu oraz 80-lecie istnienia Prowincji Toruńskiej to wyjątkowa okazja do dziękczynienia za pokolenia sióstr, które wiernie realizowały swoje powołanie, niosąc pomoc potrzebującym i świadcząc o miłości Chrystusa obecnego w drugim człowieku. Z tej okazji w toruńskiej katedrze została odprawiona uroczysta Msza Święta, której przewodniczył i homilię wygłosił bp Arkadiusz Okroj. Wspólna modlitwa zgromadziła również bp. Józefa Szamockiego, bp. Andrzeja Suskiego, kapłanów, siostry elżbietanki przybyłe z różnych stron Polski oraz wiernych świeckich. W homilii bp Arkadiusz Okroj przypomniał postać św. Elżbiety Węgierskiej, której życie stało się inspiracją dla duchowości naszego Zgromadzenia. Święta, mimo że żyła w świecie, w którym o wartości człowieka często decydowały pochodzenie i pozycja społeczna, potrafiła patrzeć na innych sercem. Szczególną troską otaczała ubogich, chorych i cierpiących. Nie ograniczała się do udzielania jałmużny, lecz osobiście odwiedzała potrzebujących, przynosiła im pożywienie i odzież oraz opatrywała ich rany. Jej postawa, inspirowana duchowością św. Franciszka, przypomina nam, że miłość do Chrystusa wyraża się w konkretnych gestach wobec drugiego człowieka. To właśnie ta wrażliwość od pokoleń stanowi fundament naszego elżbietańskiego charyzmatu.
Nawiązując do historii naszego Zgromadzenia, bp Arkadiusz Okroj wspomniał o pierwszych siostrach, które 23 października 1886 roku przybyły do Torunia na zaproszenie ówczesnego proboszcza. Ich obecność zapoczątkowała piękną historię służby, która na trwałe wpisała się w życie miasta i parafii. Siostry pracowały jako pielęgniarki, troszczyły się o chorych, dzieci i ubogich, podejmowały działalność wychowawczą i charytatywną oraz wspierały życie parafialne. Nie zabrakło trudnych doświadczeń – wojny, powojenne zniszczenia i ograniczenia okresu komunizmu stawiały przed nimi liczne wyzwania. Mimo zmieniających się warunków pozostawały wierne swojemu powołaniu, a najważniejszym celem ich posługi niezmiennie było służenie Chrystusowi obecnemu w drugim człowieku. Jak podkreślił bp Okroj, przez 140 lat nasza obecność w Toruniu przynosiła wiele dobra, którego nie sposób policzyć. Dzięki posłudze sióstr kolejne osoby mogły doświadczyć, że nie są zapomniane, a ich życie ma wartość. Pochylenie się nad człowiekiem potrzebującym jest bowiem pochyleniem się nad samym Chrystusem. Słowa wdzięczności skierował do nas także ks. prał. Marek Rumiński, proboszcz parafii, który podkreślił znaczenie przybycia elżbietanek do Torunia dla historii lokalnej wspólnoty. Podziękował za pokolenia sióstr współtworzących duchowe dziedzictwo parafii, za ich obecność, zaangażowanie i dobro czynione często po cichu, ale zawsze z miłością. Szczególnym wymiarem jubileuszowych obchodów jest również 80-lecie powstania Prowincji Toruńskiej. W liście skierowanym do nas, odczytanym podczas uroczystości Matka Generalna, przypomniała, że początki prowincji przypadły na trudny czas powojennej odbudowy Polski i narastających ograniczeń nakładanych na Kościół oraz zgromadzenia zakonne. Tym bardziej godne uznania są odwaga, ofiarność i wierność sióstr, które budowały życie młodej prowincji, nie przestając służyć chorym, ubogim, dzieciom i wszystkim potrzebującym.
Przełożona Generalna wyraziła również szczególną wdzięczność siostrom, które przez wiele lat wiernie posługiwały w Toruniu, wśród nich s. Bertilli, obchodzącej jubileusz 50-lecia swojej posługi w tym mieście. Zachęciła nas, abyśmy nadal czerpały inspirację z przykładu św. Elżbiety Węgierskiej, bł. Marii Luizy Merkert i naszych założycielek, nieustannie odnawiając w sobie pragnienie czynienia dobra i ducha ofiarnej służby. Na zakończenie uroczystości głos zabrała s. Katarzyna Pawlak, Przełożona Prowincjalna Prowincji Toruńskiej, która podziękowała siostrom za obecność, wspólną modlitwę i świadectwo życia, a także wspólnocie św. Elżbiety za wsparcie.
Jubileusz 140 lat obecności naszego Zgromadzenia w Toruniu oraz 80-lecia Prowincji Toruńskiej jest czasem wdzięcznego spojrzenia na przeszłość, ale także okazją do odnowienia nadziei na przyszłość. To historia pokoleń sióstr, które poprzez codzienną, wierną służbę ukazywały miłość Boga i godność każdego człowieka. Z wdzięcznością wspominamy wszystkie siostry, które przez lata tworzyły historię naszej obecności w Toruniu i budowały Prowincję Toruńską. Niech przykład św. Elżbiety Węgierskiej, bł. Marii Luizy Merkert oraz naszych założycielek nadal inspiruje nas do ofiarnej służby, a kolejne lata przynoszą obfite owoce miłości, wierności i dobra.
