Śladami św. Elżbiety

Siostry z Prowincji Nyskiej pielgrzymowały do Sárospatak na Węgrzech – miejsca szczególnie bliskiego naszej elżbietańskiej duchowości. To właśnie tutaj, w mieście związanym z dzieciństwem i pamięcią o św. Elżbiecie Węgierskiej, Patronce naszego Zgromadzenia, mogłyśmy zatrzymać się przy źródłach jej życia i na nowo odkrywać duchowe dziedzictwo, które od pokoleń inspiruje nasze Zgromadzenie. Pielgrzymka była przede wszystkim czasem modlitwy, wdzięczności i duchowej odnowy. Siostry uczestniczyły we Mszy Świętej sprawowanej w Kaplicy św. Elżbiety na Zamku Rákócziego, jednym z najważniejszych zabytków Sárospataku. Eucharystia w miejscu związanym z historią Świętej była szczególną okazją do dziękczynienia za dar powołania, za nasze Zgromadzenie i jego charyzmat oraz za wszystkie Siostry, które przez lata wiernie podejmowały misję służby Chrystusowi obecnemu w człowieku potrzebującym. Szczególnym miejscem modlitwy była Bazylika św. Elżbiety, w której przechowywane są relikwie naszej Patronki. To tutaj żywy jest kult św. Elżbiety, a liczne pozostawiane przez pielgrzymów prośby i intencje świadczą o ich zaufaniu do Boga za jej wstawiennictwem. Wspólna Eucharystia i modlitwa przy relikwiach Świętej stały się dla Sióstr okazją do zawierzenia Bogu naszych wspólnot, apostolskich dzieł, osób, którym służymy, a także wszystkich intencji, które przywiozłyśmy ze sobą. Spotkanie z Sárospatakiem było również okazją do poznawania bogatej historii i kultury tego regionu. Siostry odwiedziły miejsca związane z dziejami miasta, jego tradycją i dziedzictwem kulturowym, odkrywając szczególny charakter tej części Węgier. Sárospatak, położony w historycznym regionie Zemplén, łączy w sobie bogactwo tradycji religijnej, historii węgierskiej oraz lokalnej kultury. Wizyta w Zamku Rákócziego, spacer po historycznym Várnegyed oraz spotkanie z dziedzictwem miasta pozwoliły lepiej poznać miejsce, które przez wieki kształtowało duchowe i kulturowe oblicze regionu. Pobyt w Sárospatak stał się także okazją do spojrzenia na własne powołanie w świetle przykładu św. Elżbiety. Jej życie przypomina nam, że miłość Chrystusa prowadzi do konkretnego daru z siebie, wrażliwości na cierpienie drugiego człowieka i gotowości do służby. Jest to droga, którą od początku wskazywały nam nasze Założycielki i którą kolejne pokolenia Sióstr podejmują w różnych miejscach i na różne sposoby.

Siostry wróciły z pielgrzymki z wdzięcznością i odnowionym pragnieniem, aby – na wzór św. Elżbiety – każdego dnia nieść Chrystusa tam, gdzie człowiek potrzebuje obecności, troski, miłości i nadziei.