„Powstań i świeć” – wielkopostne rekolekcje

W naszym domu prowincjalnym sióstr elżbietanek we Wrocławiu trwają wielkopostne rekolekcje dla sióstr zakonnych z różnych zgromadzeń działających w mieście. Spotkania odbywają się pod hasłem „Powstań i świeć”, a prowadzą je ks. Adam Pastorczyk SCJ oraz Rozalia Klima z duszpasterstwa kobiet archidiecezji krakowskiej. Program rekolekcji tworzą konferencje, które wzajemnie się dopełniają. Rozalia Klima koncentruje się na ukazaniu piękna powołania kobiety konsekrowanej oraz zaprasza do życia w prawdzie i autentyczności. Ks. Adam Pastorczyk natomiast odwołuje się do postaci kobiet biblijnych, podkreślając ich znaczenie w historii zbawienia i aktualność ich świadectwa. W swoim wystąpieniu Rozalia Klima dzieliła się osobistym doświadczeniem, wskazując, jak ważne jest stanięcie w prawdzie o sobie. Podkreśliła, że tylko na tym fundamencie można budować życie, które naprawdę „świeci”. Mówiła również o drodze przebaczenia – zarówno wobec innych, jak i wobec samej siebie – jako o procesie wymagającym odwagi i pokory. Rekolekcjonistka zwróciła także uwagę na odpowiedzialność za wypowiadane słowa, które mogą ranić lub budować. Zachęcała, by były one nośnikiem dobra, nadziei i miłości. W centrum jej nauczania znalazło się przebaczenie jako droga prowadząca do wewnętrznej wolności. Do tematu oczyszczenia i duchowego wzrostu nawiązał ks. Pastorczyk, wskazując na działanie Bożego światła w życiu człowieka. Podkreślił, że zbliżenie do Boga pozwala zobaczyć własne słabości, ale jednocześnie jest zaproszeniem do przemiany. Zaznaczył, że rozwój duchowy nie przebiega liniowo, lecz jest drogą, na której obecne są zarówno wzloty, jak i upadki, a także doświadczenia kryzysu, które uczą głębszego zaufania Bogu. Prowadzący zgodnie wskazują, że centrum chrześcijańskiego życia stanowi krzyż Chrystusa – miejsce największego ogołocenia, które prowadzi do zmartwychwstania i światła.

Rekolekcje „Powstań i świeć” stają się dla uczestniczek czasem zatrzymania, refleksji i odnowy. Ukazują, że prawdziwe światło rodzi się nie z doskonałości, lecz z odwagi życia w prawdzie oraz zaufania Bogu, który prowadzi i przemienia ludzkie serce.