LISTOPAD – Serce pamiętające i wdzięczne.
Serce Jezusa, nadziejo w Tobie umierających, zmiłuj się nad nami.
Listopad wprowadza nas w głębię tajemnicy życia, które nie kończy się wraz ze śmiercią, lecz otwiera na wieczność. W tym czasie Kościół w szczególny sposób zaprasza nas do duchowej pamięci, modlitwy wstawienniczej oraz wdzięczności wobec Boga, który w Najświętszym Sercu swojego Syna objawił miłość silniejszą niż śmierć. W duchowości naszego Zgromadzenia szczególne miejsce zajmuje modlitwa za zmarłe siostry, kapłanów oraz dobrodziejów. Pamięć o tych, którzy przez wierność i cichą służbę współtworzyli historię łaski jest przejawem miłości i wiary w świętych obcowanie. „Nadal pozostajemy w łączności z naszymi zmarłymi Siostrami. Często modlimy się za nie i ufamy w ich wstawiennictwo” (K 71). Modlitwa ta ma wymiar wspólnotowy i osobisty obejmuje ofiarę Eucharystii składaną za naszych zmarłych, ofiarowywanie odpustów i modlitwy w ich intencji.
„Naśladując Ukrzyżowanego, odpowiadamy na objawione nam w Chrystusie miłosierdzie Boże, które wyraża się w bezinteresownej, służebnej miłości wobec każdego człowieka”(K 60). To jest także nasz udział w Chrystusowym zadośćuczynieniu za zbawienie świata. Modlitwa za zmarłych wypływa więc z tej samej miłości, która przynaglała Jezusa, aby oddać życie za wszystkich, i która nadal kształtuje duchowość naszego Zgromadzenia. Dlatego: „nasza modlitwa za zmarłych nie tylko może im pomóc, lecz także czyni skutecznym ich wstawiennictwo za nami” (KKK 958). W tym duchowym kontekście listopadowej modlitwy nie możemy pominąć szczególnych świadków miłości miłosiernej naszych świętych i błogosławionych. Święta Elżbieta Węgierska, nasza Patronka staje się dla nas inspiracją do posługi pełnej pokory, która przekracza granice śmierci i trwa wiecznie. Podobnie błogosławiona Maria Merkert – nasza Matka Założycielka, która żyła w przekonaniu, że każda posługa, nawet najmniejsza, jest codziennym tak wypowiadanym wobec woli Bożej. Wierzymy w ich wstawiennictwo i szczególnie prosimy o łaskę wdzięczności serca, abyśmy pielgrzymując na ziemi oczy miały utkwione w niebo.
- Podejmij adorację wynagradzającą, ofiarowaną w intencji dusz czyśćcowych.
- Spisz imion zmarłych, którzy ukształtowali twoją drogę wiary. Wspominaj ich często imiennie w modlitwie.
Opracowała:
S. M. Katarzyna Mróz
