Śladami św. Elżbiety – pielgrzymka do Sárospatak

„Idąc śladami świętych, uczymy się na nowo odkrywać drogę, którą Bóg prowadzi każdego z nas”. Siostry z Prowincji Nysa przeżywały pielgrzymkę do Sárospatak, miasta naszej Patronki, św. Elżbiety Węgierskiej. Był to czas modlitwy, duchowej refleksji, wspólnego przeżywania wiary, a także poznawania historii, kultury, tradycji i zwyczajów miejsca, które przypomina o korzeniach i życiu naszej Świętej. Pielgrzymując do Sárospatak Siostry przemiwrzały ulice miasta, nawiedzając miejsca związane z życiem św. Elżbiety i poznając jego historię, miałyśmy świadomość, że stąpamy po ziemi, która była świadkiem jej dzieciństwa. Pobyt w tym miejscu pozwolił nam jeszcze głębiej spojrzeć na postać naszej Patronki i odkrywać na nowo jej duchowe dziedzictwo. Święta Elżbieta, mimo królewskiego pochodzenia i życia na dworze, potrafiła dostrzegać człowieka potrzebującego i z miłością pochylać się nad jego cierpieniem. Jej życie było świadectwem wiary, pokory, wrażliwości na potrzeby drugiego człowieka i gotowości do służby. Przebywanie w miejscach związanych z jej życiem stało się dla nas szczególnym zaproszeniem, aby zastanowić się, jak dziś realizować jej przesłanie i jak w codzienności jeszcze bardziej otwierać serce na Boga i drugiego człowieka. Ważnym elementem naszego pielgrzymowania była wspólna modlitwa i Eucharystia w Bazylice Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny zwanej również Bazyliką św. Elżbiety, gdzie znajdują się Jej cenne relikwie. Chwile skupienia i osobistej refleksji pozwoliły nam powierzyć Bogu nasze intencje, dziękczynienia, radości i troski. Modląc się za wstawiennictwem św. Elżbiety, prosiłyśmy, aby także w naszym życiu nie zabrakło jej ducha miłości, miłosierdzia i ofiarnej służby. Był to również piękny czas umocnienia naszej siostrzanej wspólnoty. Wspólna droga, modlitwa, rozmowy i dzielenie się przeżyciami pozwoliły nam jeszcze mocniej docenić dar bycia razem. Nasz pobyt w Sárospatak był również okazją do poznania historii i kultury tego wyjątkowego miasta. Z zainteresowaniem odkrywałyśmy jego zabytki i miejsca związane z przeszłością, poznawałyśmy lokalne tradycje i zwyczaje oraz przyglądałyśmy się codziennemu życiu mieszkańców. Dzięki temu mogłyśmy lepiej poznać środowisko, w którym wzrastała nasza Patronka, i uświadomić sobie, jak bardzo historia, kultura i wiara splatają się ze sobą. Szczególnym doświadczeniem była dla nas węgierska gościnność, której mogłyśmy doświadczyć podczas całego pobytu. Szczególnie serdecznie wspominamy spotkanie z miejscową Wspólnotą Sióstr, które przyjęły nas bardzo serdecznie.

Niech św. Elżbieta Węgierska nadal prowadzi nas swoimi śladami i uczy, że najpiękniejszą drogą człowieka jest droga miłości – tej, która pochyla się nad drugim człowiekiem i potrafi dostrzec w nim samego Chrystusa. Święta Elżbieto Węgierska – módl się za nami!