W domu Matki
Są miejsca, do których nieustannie wracamy. Dla każdej z nas takim miejscem jest Nysa, dlatego podczas spotkania Sióstr Mistrzyń i Sióstr Odpowiedzialnych za Apostolat Młodzieżowo- Powołaniowy nie mogło zabraknąć pielgrzymki do domu Macierzystego naszego Zgromadzenia. Pielgrzymkę rozpoczęłyśmy w Domu św. Elżbiety, który upamiętnia Elżbietańskie Męczenniczki. Modliłyśmy się przy ich grobie oraz odwiedziłyśmy pokój pamięci, w którym podczas wojny był ukrywany Najświętszy Sakrament. To miejsce w szczególny sposób przypomina o odwadze, wierze i wierności Sióstr, które mimo trudnych i niebezpiecznych czasów pozostały wierne Chrystusowi i swojej posłudze. Świadectwo bł. Marii Paschalis Jahn i jej Towarzyszek Męczennic do dziś pozostaje dla nas źródłem inspiracji i umocnienia. Centralnym punktem naszego pobytu była Eucharystia, podczas której homilię wygłosił ks. Piotr Burczyk. W swoim słowie zachęcał nas do ponownego rozpalenia charyzmatu oraz miłości do bł. Marii Luizy Merkert. Porównał jej życie i działalność do „efektu motyla” — dobra czynionego z pokorą i prostotą, które po latach wydaje niezwykłe owoce w wielu miejscach świata. Było to dla nas ważne przypomnienie, że nawet najmniejsze gesty miłości i wierności charyzmatowi mogą mieć ogromne znaczenie dla innych ludzi.
Następnie udałyśmy się do Domu Macierzystego naszego Zgromadzenia, gdzie miałyśmy okazję do wspólnej modlitwy i spotkania z siostrami. Był to również czas wdzięczności za historię i duchowe dziedzictwo, które pozostawiły nam Założycielki oraz pokolenia Elżbietanek.
Ważnym momentem dnia było także nawiedzenie Bazyliki św. Jakuba i św. Agnieszki w Nysie, gdzie spoczywają doczesne szczątki bł. Marii Luizy Merkert oraz Czcigodnej Służebnicy Bożej Franciszki Werner. Modlitwa przy ich grobach stała się dla nas doświadczeniem bliskości z tymi, które budowały fundamenty naszego Zgromadzenia i pozostawiły po sobie żywe świadectwo wiary, odwagi i miłosierdzia.
Ten dzień pozostawił w naszych sercach wiele wdzięczności, pokoju i radości ze wspólnego bycia razem. Spotkania, modlitwa i możliwość odwiedzenia miejsc tak mocno związanych z historią naszego Zgromadzenia jeszcze bardziej umocniły naszą jedność i poczucie Wspólnoty.
