KWIECIEŃ – Serce Miłosierne
Serce Jezusa, cierpliwe i wielkiego miłosierdzia, zmiłuj się nad nami.
Patrząc na Serce Jezusa, z którego „wypłynęła krew i woda” (J 19,34) Kościół kontempluje Miłosierdzie Boga. „Rana boku Zmartwychwstałego, z której wypływa żywa woda, pozostaje otwarta” (Franciszek, Dilexit nos, 151), zapraszając nas by wejść „do wnętrza” Serca Jezusa i zanurzyć się w Jego miłosierdziu. Nasze Matki Założycielki stawały się Siostrami Miłosierdzia na ulicach Nysy, Prudnika, Kopenhagi i Sztokholmu, „udzielając pomocy osobom chorym i cierpiącym, wszędzie tam, gdzie była taka potrzeba” (K, art. 5). Kontemplacja Najświętszego Serca prowadziła Je do czynnej miłości bliźniego, ponieważ „kult Najświętszego Serca Jezusowego jest, ze swej istoty, kultem miłości, którą Bóg nas ukochał przez Jezusa, a dla nas stanowi okazję do praktykowania miłości względem Boga i bliźnich” (Pius XII, Haurietis aquas, 59).
Serce Jezusa jest prawdziwym obrazem Jego nieskończonej miłości, która inspiruje do postawy miłosierdzia wobec braci. Zaczyna się ona od skruchy i przebaczenia, które leczą relacje i rozpalają miłość. Przypomina o tym Tomasz à Kempis, O naśladowaniu Chrystusa, I,16 : „Nie dziw się, że inni mają wady, których nie możesz naprawić; sam masz wiele, które muszą być cierpliwie znoszone przez innych”. Wyrozumiałość wobec słabości innych kształtuje nasze serca i uczy budowania dobrych relacji we wspólnocie. „Tylko wtedy potrafimy patrzeć na innych nie przez pryzmat oczekiwań, ale przez Serce Jezusa. Moje kochane Siostry, bardzo proszę zważajcie na to, by kłótnie i sprzeczki nigdy, nawet na krótką chwilę, nie udaremniały Waszych starań zmierzających do osiągnięcia pięknych celów, czy wręcz ich nie unicestwiały. Starajcie się wszystko czynić na większą chwałę Bożą i ku zbawieniu własnej duszy, a dzięki temu wynagrodzimy Najświętszemu Sercu Jezusowemu niezliczone krzywdy, którymi obrażałyśmy siebie i tak wielu innych ludzi” (Matka Franciszka Werner, Okólnik z dnia 11 marca 1874 r.).
- Zastanów się komu okazujesz na co dzień miłosierdzie, a wobec kogo jesteś surowa?
- Refleksja nad fragmentem encykliki „Dilexit nos”.
Modlitwa zawierzenia Najświętszemu Sercu Pana Jezusa
Panie Jezu Chryste,
Synu Boga żywego,
który otworzyłeś swoje Serce na krzyżu,
aby z niego wypłynęły łaska, miłość i przebaczenie
przyjmij nas, Twoje sługi, w pokorze i wdzięczności.
Twoje Serce, ciche i pokorne, niech stanie się mieszkaniem naszych dusz.
Twoje Serce, gorejące miłością, niech zapali nas do służby najmniejszym.
Twoje Serce, zranione za grzechy świata, niech nas przemienia
i czyni Apostołkami wynagrodzenia.
Zawierzamy Ci, Panie, każdą Siostrę naszego Zgromadzenia
daj nam serca czuwające, posłuszne, miłosierne.
Niech Maryja, Matka Twojego Serca, prowadzi nas
po drogach wiary, aż po krzyż i światło zmartwychwstania.
Najświętsze Serce Jezusa
w Tobie odnawiamy nasze powołanie,
Tobie oddajemy każdą myśl, słowo i czyn,
W Tobie żyjemy, służymy i umieramy.
Amen.
Opracowała:
S. M. Katarzyna Mróz
radna generalna
