Wizytacja kanoniczna w Szeptyckim
W dniach 7–11 marca br. w domu zakonnym w Szeptyckim na Ukrainie odbyła się wizytacja kanoniczna. W imieniu Matki Generalnej M. Rafaeli Fischbach przeprowadziła ją s. M. Katarzyna Mróz, radna generalna, której towarzyszyła Siostra Ekonomka Generalna M. Anna Hałabis. Ze względu na trwającą w Ukrainie wojnę i związane z nią trudne doświadczenia, podczas wizytacji w jednym miejscu spotkały się obie wspólnoty sióstr posługujących na Ukrainie – z Szeptyckiego oraz z Czarnomorska. Wspólnota w Szeptyckim tworzą: Siostra Przełożona M. Mirosława Dołhań, odpowiedzialna za prowadzenie domu oraz przygotowywanie posiłków, w tym gotowanie dla dzieci uczęszczających do świetlicy; Siostra M. Karolina Szemraj, troszcząca się o kościół, prowadząca Wspólnotę Apostolską św. Elżbiety oraz wspierająca codzienne funkcjonowanie domu; a także Siostra M. Oksana Ponidzelska, która prowadzi scholę dziecięcą, świetlicę dla dzieci cztery dni w tygodniu oraz katechezę w soboty. Posługa sióstr jest ważnym wsparciem dla lokalnej społeczności, szczególnie dla dzieci i rodzin doświadczających trudów codziennego życia w czasie wojny. Była to okazja do wspólnej modlitwy, spotkań oraz przyjrzenia się codziennemu życiu i posłudze wspólnoty. Do wizytacji dołączyły także siostry ze wspólnoty w Czarnomorsku, które przybyły z naszego domu bliskiego frontu. Wspólnotę tę tworzą: Siostra Przełożona M. Jonasza Bukowska oraz Siostra Anna Vovnenko. Siostry prowadzą szeroką działalność humanitarną, pozyskując pomoc dla potrzebujących oraz codziennie przygotowując i wydając około 100 litrów zupy oraz 8 bochenków chleba. Ich posługa jest ważnym wsparciem dla wielu osób dotkniętych skutkami wojny. Każdego dnia w domu w Czarnomorsku spotykają się również starsze kobiety, które pomagają w przygotowywaniu warzyw do zupy oraz kanapek dla potrzebujących. Dla wielu z nich jest to nie tylko forma pomocy innym, ale także sposób radzenia sobie z bólem po stracie bliskich oraz z samotnością.
Wizytacja była czasem umocnienia, wspólnej modlitwy i dzielenia się doświadczeniem posługi w trudnej rzeczywistości wojny. Na zakończenie powierzono obie wspólnoty oraz wszystkich, którym siostry służą, opiece Matki Bożej – Królowej Pokoju, prosząc o dar pokoju dla Ukrainy i dla całego świata.
