Misja obecności

Posługa misyjna naszych Sióstr w Tanzanii jest przede wszystkim odpowiedzią na konkretne ludzkie potrzeby. To codzienne bycie blisko tych, którzy najbardziej potrzebują wsparcia, uwagi i nadziei. Siostry odwiedzają osoby chore, samotne i wykluczone, niosąc im nie tylko pomoc materialną, ale przede wszystkim swoją obecność, rozmowę i radość płynącą ze spotkania. Jednym z takich spotkań była wizyta Siostry M. Sarah, Siostry M. Moniki wraz ze wspólnotą w domu Naomi z Buhongwa. Naomi jest osobą z albinizmem – schorzeniem genetycznym, które w Tanzanii wiąże się z wieloma trudnościami i realnym zagrożeniem życia. Osoby z albinizmem należą tam do najbardziej zagrożonych grup społecznych. Wciąż istnieją niebezpieczne wierzenia i przesądy, według których części ciała albinosów mają rzekomo magiczną moc i mogą przynosić szczęście, bogactwo lub powodzenie. Z tego powodu osoby dotknięte albinizmem bywają ofiarami przemocy, prześladowań, a nawet brutalnych ataków, a wielu z nich żyje w ciągłym lęku i poczuciu odrzucenia. Obecność Sióstr w domu Naomi była znakiem bliskości, szacunku i potwierdzeniem jej godności jako osoby ludzkiej. Spotkanie to stało się czasem wspólnego przeżywania radosnych chwil – rozmowy, uśmiechu i wzajemnego umocnienia. Właśnie w takich prostych momentach najpełniej realizuje się sens naszej misji: by być tam, gdzie jest potrzeba, i dzielić codzienność ludzi, którym przyszło żyć w trudnych warunkach. Posługa naszych Sióstr w Tanzanii przypomina nam słowa św. Elżbiety Węgierskiej: „Musimy innych uszczęśliwiać.” To wezwanie realizuje się poprzez gotowość serca, otwartość na drugiego człowieka i odwagę, by „odwiedzić Potrzebę” wszędzie tam, gdzie ją znajdziemy. Dzięki tej postawie Ewangelia staje się żywa, a radość – mimo trudnych realiów – staje się udziałem zarówno tych, którzy otrzymują pomoc, jak i tych, którzy ją niosą.