Rok formacji 2026

Duch Święty jest sprawcą życia Bożego w nas i w całym Kościele. To On nieustannie odnawia nasze serca i prowadzi do pełniejszego zjednoczenia z Bogiem. Rozpoczynając ten rok formacji 2026 powierzamy się Jego prowadzeniu, prosząc by w świetle Słowa Bożego, nauczania Kościoła i  dziedzictwa naszego Zgromadzenia, odnawiał w nas „człowieka wewnętrznego” (por. 2 Kor 4,16). Jako Siostry św. Elżbiety, nosimy w sobie duchowość wypływającą z przebitego Serca Pana Jezusa. Nasze Matki Założycielki właśnie Najświętszemu Sercu zawierzyły swoją posługę pozostawiając testament pokornego życia przepełnionego ofiarą i służbą. Wpatrując się w ich przykład, wsłuchujmy się w głos Piotra naszych czasów skierowany do osób konsekrowanych: „powróćmy do Serca jako miejsca, w którym odkrywamy na nowo iskrę, ożywiającą początki naszej historii; przekazując tym, którzy nas poprzedzili, konkretną misję, która nie przemija i która dziś jest nam powierzona” (Por. Przemówienie Papieża Leona XIV, Jubileusz Życia Konsekrowanego, dn. 10 października 2025 r.). Powróćmy więc w tym roku szczególnie do Bożego Serca, niech „iskra ożywiająca naszą historię”, rozpala w nas żar Miłości Bożej i odnawia naszą gotowość do pełnej poświęcenia służby najmniejszym. Na nowo „udajmy się do Serca Chrystusa – centrum Jego istoty, które jest gorejącym ogniskiem miłości Bożej i ludzkiej (…) W tym Sercu, ostatecznie rozpoznajemy samych siebie i  uczymy się kochać” (Papież Franciszek, Dilexit nos, 30). Prośmy Ducha Świętego, aby uzdalniał nas do wewnętrznej przemiany, abyśmy kontemplując Najświętsze Serce Jezusa, stawały się narzędziami miłosiernej miłości Boga. „Uciekajmy się do Najświętszego Serca Pana Jezusa, by w Nim znaleźć schronienie (…) Ono będzie rozpalać nasze serca miłością świętych, której ciągle jeszcze bardzo nam brakuje” (Franciszka Werner, Okólnik z dn. 11 marca 1879 r).

Modlitwa zawierzenia Najświętszemu Sercu Pana Jezusa

Panie Jezu Chryste,
Synu Boga żywego,
który otworzyłeś swoje Serce na krzyżu,
aby z niego wypłynęły łaska, miłość i przebaczenie
przyjmij nas, Twoje sługi, w pokorze i wdzięczności.

Twoje Serce, ciche i pokorne, niech stanie się mieszkaniem naszych dusz.
Twoje Serce, gorejące miłością, niech zapali nas do służby najmniejszym.
Twoje Serce, zranione za grzechy świata, niech nas przemienia
i czyni Apostołkami wynagrodzenia.

Zawierzamy Ci, Panie, każdą Siostrę naszego Zgromadzenia
daj nam serca czuwające, posłuszne, miłosierne.
Niech Maryja, Matka Twojego Serca, prowadzi nas
po drogach wiary, aż po krzyż i światło zmartwychwstania.

Najświętsze Serce Jezusa
w Tobie odnawiamy nasze powołanie,
Tobie oddajemy każdą myśl, słowo i czyn,
W Tobie żyjemy, służymy i umieramy.

Amen.

Opracowała:
S. M. Katarzyna Mróz
radna generalna