Menu

Matka Generalna w Święto Nawiedzenia NMP 2015 r Wyróżniony

Matka Generalna w Święto Nawiedzenia NMP 2015 r

„Wtedy Maryja rzekła: Wielbi dusza moja Pana, i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy. Bo wejrzał na uniżenie Służebnicy swojej.” (Łk 1,46 – 48a)

Kochane Siostry, Obchodząc święto Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny przenosimy się myślą i sercem do Ain-Karem, gdzie ponad dwa tysiące lat temu Maryja nawiedziła swoją krewną Elżbietę. Naszą uwagę przyciąga pokora i wdzięczność Maryi oraz radość, jaką wniosła do domu Elżbiety. „Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w Jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. Wydała ona okrzyk i powiedziała: „Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona.” (Łk 1, 41-42). Maryja wraz z Elżbietą nie potrafiły powstrzymać w sobie uczucia szczęścia jakim przepełnione było ich serce. Napełnione Duchem Świętym obydwie Niewiasty uwielbiały Boga za otrzymane dary. Ta, która nosiła Go już w swoim łonie wyśpiewała pieśń chwały w przepięknym „Magnificat” głosząc, że Bóg w Jej życiu dokonał wielkich rzeczy, gdy wejrzał na Jej pokorę i oddanie.

W dniu dzisiejszym cała nasza elżbietańska wspólnota wpatruje się w postać Maryi, aby choć trochę zaczerpnąć z Jej ducha, „umocnić się Jej wiarą i nabrać zachęty do służebnej miłości” (por. D 68.3). Maryja za sprawą Ducha Świętego od samego początku była wybrana na Matkę Zbawiciela. Bóg zachował Ją od grzechu pierworodnego i od wszelkich grzechów, które bez łaski Bożej mogłaby popełnić tak jak każdy zwyczajny człowiek. Ona miała świadomość, że Pan Bóg obdarzył Ją niezwykłymi darami i wyniósł do wielkiej godności, bez żadnych Jej zasług i dlatego w całym swoim usposobieniu pozostała cicha i pokorna wobec wielkich dzieł Boga. Maryja, gdy weszła do domu Elżbiety, z pokorą w sercu wielbiła Boga słowami hymnu: „wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny” i ”święte jest Jego imię” (Łk 1, 49). Ta, która stała się Matką Syna Bożego, nie czuła się dumna i wyniosła przez swoje wybranie, ale na zawsze pozostała w cieniu, przyjmując najniższe posługi i pragnąc z głębi serca pozostać jedynie służebnicą Pańską, przez którą Bóg mógł realizować swój plan.

Trudno we współczesnym świecie mówić o pokorze, gdyż w wielu wypadkach uważana jest za wartość zdewaluowaną, nie odpowiadającą czasom w których żyjemy, za wartość dobrą na inne pokolenia. Często utożsamia się ją z niezaradnością, a tymczasem człowiek pokorny to człowiek, który uczciwie spogląda na siebie, potrafi ocenić swoje możliwości, a przede wszystkim swoje ograniczenia, a w chwilach słabości ufa w Bożą pomoc. To człowiek, który nie oskarża innych za to, co w jego życiu nie wyszło. Człowiek pokorny nie buntuje się, ale potrafi przyjąć także inne decyzje i patrzeć na poszczególne zdarzenia w swoim życiu w świetle wiary.

Bóg daje wiele łask ludziom pokornym, tak jak to było w życiu Maryi. W naszych rodzinach i w naszych zakonnych szeregach, mamy wśród najstarszych, ale także i wśród młodszych pokoleń, wiele pięknych i szlachetnych postaci. Dziękujmy Bogu za te Siostry i naszych najbliższych, którzy często doświadczani różnymi cierpieniami oraz trudnościami, przeżywają wszystko z pokorą i są dla nas przykładem, a także zachętą do wytrwałego podążania dzień po dniu drogą powołania.

Gdzie jednak brakuje pokory, nadprzyrodzonego spojrzenia wypływającego z wiary oraz ufności w Opatrzność Bożą tam człowiek nie potrafi pokornie spojrzeć na siebie, uznać swoich braków i ograniczeń, nie dostrzega u siebie potrzeby nawrócenia. Wręcz odwrotnie, czuje się pokrzywdzony i niedoceniony, rozgoryczony, w innych osobach widzi winę i w nich upatruje źródła swojej trudnej sytuacji. Nie potrafi poprzez pryzmat wiary spojrzeć na siebie. Ten brak pokory jest często przyczyną niezadowolenia, krytyki, a także odejść z drogi powołania. Tymczasem Bóg obdarza łaskami pokornych. Maryja w „Magnificat” potwierdza, że Bóg „wejrzał na Jej pokorę” i dlatego obdarzył Ją licznymi łaskami.

Kochane Siostry, Papież Franciszek w liście pisanym do osób konsekrowanych zachęca nas do refleksji, do pokornego i radosnego przeżywania daru powołania. Tam gdzie jest krytyka, opieranie życia na nowinkach zbieranych z Internetu czy okazyjnie, tworzą się postawy, o których mówi Papież Franciszek, że dotyka nas „terroryzm plotek”, mówienia i krytykowania innych. A tymczasem Maryja uczy nas szacunku do innych. Postawa szacunku przejawia się w postawie pokory wobec drugiego człowieka, w którym mieszka Bóg, szacunku wobec najbliższych, Współsióstr, tych których spotykamy i osób z którymi pracujemy. Pokorne spojrzenie na siebie budzi w sercu postawę wdzięczności wobec Boga, który jest Dawcą wszelkich łask, ale i wobec Sióstr, które są obok nas i które podejmują najróżniejsze zadania. Wszystkie te postawy wymagają pokory, dlatego prośmy Maryję, abyśmy umiały z pokorą spoglądać na siebie, na nasze aspiracje, wewnętrzne pragnienia, ale też z miłością i szacunkiem traktować tych, którzy są obok nas.

Pełnia Ducha Świętego, która widoczna jest w Maryi w Jej słowach i pokornej postawie skłania Ją do czynu, do działania i dlatego spieszy do Ain-Karem, aby usłużyć swej krewnej, udzielić koniecznej pomocy. Duch Święty uzdolnił Maryję do wielbienia Boga, ale i ofiarnego działania. To w Maryi napełnionej Duchem Świętym realizuje się wymiar modlitwy, uwielbienia, ale i apostolskiego działania, służenia innym. Spoglądając na Maryję w tajemnicy Nawiedzenia „odczytujemy duchowe ukierunkowanie i głęboki sens naszego powołania” (K 1,4), dlatego zgodnie z tradycją pragniemy w tym dniu odnowić śluby zakonne wypowiadając swoją gotowość do dalszej współpracy z Panem Bogiem w budowaniu Jego Królestwa i radosnego życia darami ewangelicznymi.

Kochane Siostry, życzmy sobie nawzajem, abyśmy za wzorem Maryi z tajemnicy Nawiedzenia z miłością i pokorą służyły naszym bliźnim, idąc z pospiechem tam, gdzie są chorzy, samotni i ubodzy. Pamiętając o słowach, że „więcej szczęścia jest w dawaniu, aniżeli w braniu”, wnośmy w życie tych ludzi nadzieję i radość niczego w zamian nie oczekując. Łącząc się duchowo we wspólnym świętowaniu przesyłam Kochanym Siostrom wiele serdecznych pozdrowień od Sióstr z Zarządu i wszystkich Mieszkanek domu generalnego,

oddana w Panu
S.M. Samuela Werbińska
przełożona generalna

 

Rzym, w Święto Nawiedzenia NMP 2015 r.

Powrót na górę

KONTAKT

DOM GENERALNY 
Zgromadzenia Sióstr Św. Elżbiety
Casa Generalizia delle Suore di S.Elisabetta
via Nomentana 140,
I - 00162 R O M A
tel. 00390686388989
fax. 00390686320635                
generalat.csse@mclink.it                            
http://www.selzbietanki.com

Adres do wysyłania artykułów i zdjęć na strony:
asumptabalcerzak@gmail.com 

STRONY ELŻBIETAŃSKIE NA ŚWIECIE