Menu

Ukraina


Siostry Elżbietanki 

СЕСТРИ СВ. EЛИЗАВЕТЫ
ul. Czkalowa 33, 74989  TAWRIJSK
ул. Чкалова 33, 74989  Таврийск

tel./fax  0038/055/49 – 728 – 37   
e-mail: s.tavrijsк@gmail.com

Założ. 27.8.2003 r. Dom pod wezwaniem św.Józefa.
Działalność:            Katechizacja, pomoc chorym, biednym, troska o kościół parafialnym, prowadzenie świetlicy parafialnej.


Siostry Elżbietanki
СЕСТРИ СВ. EЛИЗАВЕТЫ
ul. Sadowa 54a, 68004 ILICZEWSK woj. odeskie

tel. 00380506262151
tel. 00380486857150

Założ. 1.7.2006 r.  Dom pod wezwaniem Nawiedzenia NMP.
Działalność:           Katechizacja, pomoc chorym, biednym, troska o kościół parafialny.


H I S T O R I A

Kirowograd - 1999 r.

Pierwsza placówka na Ukrainie powstała w 1999 r. w Kirwogradzie. Posługa w owym państwie wymaga oddania i poświęcenia, łączy się też z koniecznością stawiania czoła wielu trudnościom i ponoszeniem wielu wyrzeczeń. Siostry każdego dnia spotykają tu Chrystusa cierpiącego, samotnego, znieważonego, wyszydzonego. Spotykają Go w drugim człowieku żyjącym często na skraju ubóstwa, w człowieku samotnym, niejednokrotnie niekochanym, odrzuconym przez społeczeństwo.

Kirwograd jest 250 000 tysięcznym miastem wojewódzkim położonym w centralnej części Ukrainy. Wśród kościołów obrządku wschodniego znajduje się jedyny kościół katolicki w Kirowogradzie, który tworzy dekanat z przynależącą do niego parafią w Hajworonie.
Ciekawostką jest, że Kirwograd niegdyś nosił nazwę Elizawetgrad, na cześć czczonej w kościele prawosławnym św. Elżbiety – matki Jana Chrzciciela. Rząd rosyjski, nie zważając na protesty kozaków Zaporoża zbudował fortecę pw. św. Elżbiety (1754). Naokoło owej fortecy powstało miasto Elizawetgrad (1775), nowa nazwa miasta Kirowograd, nadana była w roku 1939.
W styczniu 1999 r. Jego Eminencja Ksiądz Biskup Jan Olszański-ordynariusz Diecezji Kamieniecko-Podolskiej zwrócił się z prośbą do naszej ówczesnej Matki Generalnej M. Margarity o posłanie choćby dwóch sióstr w celu podjęcia posługi charytatywno-apostolskiej. Ową prośbę Ksiądz Biskup ponowił podczas swej wizyty Ad limina w Rzymie tego samego roku w marcu. W maju tegoż roku siostry prowincjalne z Polski: siostra M. Józefa i siostra M. Mieczysława, udały się do Kirwogradu w celu zorientowania się w możliwościach założenia tam placówki i w charakterze posługi, jaką siostry miałyby pełnić.
Widząc ogromne potrzeby ewangelizacyjne na ziemi ukraińskiej Matka Generalna M. Margarita bez wahania zgodziła się na powstanie nowej placówki na Ukrainie. Termin wyjazdu sióstr został ustalony na 3. 09. 1999r.
Na nowe miejsce swej elżbietańskiej posługi siostry udały się wraz z Matką Generalną. Zostały przywitane zgodnie ze zwyczajem korowajem i kwiatami. Ludność ukraińska okazywała siostrom w różnoraki sposób radość z powodu ich przyjazdu. Ich obecność była dla mieszkańców Ukrainy, a szczególnie Kirwogradu nową nadzieją i Bożym błogosławieństwem dla odradzającej się wiary.

Kościół katolicki na Ukrainie przez ok. 70 lat był prześladowany, niszczono jego struktury, jedność, świętość. Wielu ludzi zagubiło drogę do Pana Boga, ale nadal są tacy, którzy tej drogi poszukują. Niejednokrotnie jednak z powodów braków finansowych lub zdrowotnych, nie mogą dojeżdżać do oddalonego nieraz o kilkadziesiąt kilometrów kościoła. W miarę możliwości kapłani, wraz z siostrami, starają się wychodzić na przeciw potrzebom tutejszych katolików, dojeżdżając do domów prywatnych lub wynajętych pomieszczeń, w których sprawowana jest Najświętsza Eucharystia.

Zakres zadań sióstr powiększał się w miarę czasu, zdobywanych doświadczeń i możliwości. W pierwszej kolejności swą troską siostry objęły kościół parafialny, rozpoczęły katechizację dzieci, młodzieży, osób starszych. Zaczęły wydawać obiady dla biednych, rozdawać odzież otrzymywaną od naszych sióstr z Polski i Niemiec. W zakres działalności doszła dodatkowo praca ambulatoryjna. Także z czasem otwarły się możliwości dojścia do Domów Dziecka i Domów Starców. Kirowogradzkie elżbietanki starają się tworzyć rodzinną atmosferę, pomagając każdemu, kto zwraca się o przyjście z pomocą. Pracują z dziećmi i młodzieżą, która chętnie i prężnie włącza się w życie parafii.

Żyjąc duchem naszj Patronki, żywimy nadzieję, że choć cząstka naszego wkładu w odbudowę Kościoła na ziemii ukraińskiej, wyda owoc w nowych powołaniach do naszego Zgromadznia.

Tarwijsk – 2003 r.
Drugą placówką na terenie Ukrainy założoną 27.03.2003 roku jest Tawrijsk oddalony o ok. 300 km, od Kirowogradu. Tawrijsk to mała miejscowośc położona malowniczo nad rozłożystym Dnieprem, który tworzy ogromny zalew nazywany Morzem Kachowskim.

Posługa, jaką podejmują siostry jest przybliżona do tej, jaką pełnią siostry w Kirowogradzie. Posługujemy wśród ludzi chorych, starszych, samotnych, dzieci i młodzieży, Staramy się nieść im radość i miłość czerpiąc siły do posługi z Najświętszego Serca Pana Jezusa. Wpatrując się w przykład naszej patronki św. Elżbiety i naszych Założycielek staramy sie naśladować ich miłość samarytańską idąc do chorych by w ich domach nieść im pomoc duchową, fizyczną i materialną, dbając o porządek, robiąc zakupy, i we wspólnej modlitwie prosząc Pana Boga o ulgę w cierpieniu i potrzebne łaski. Posługując w parafialnej świetlicy dla dzieci, do której przychodzą dzieci z różnych wyznań staramy się dać im, choć odrobinę ciepła miłości, których nie otrzymują w domu rodzinnym i ukazać, że są ukochanymi dziećmi Boga, poprzez wspólną zabawę, modlitwę, odrabianie lekcji i prace porządkowe staramy się wpajać im chrześcijańskie wartości. Naszą troską otaczamy również młodzież organizując rekolekcje czy też wyjeżdżając na różne spotkania młodzieżowe.

Staramy się sie być tam gdzie jest potrzeba. Również przygotowujemy ludzi starszych do sakramentów świętych i prowadzimy spotkania dla wspólnoty Żywego Różańca i dla kobiet by poprzez oddziaływanie na rodziny odbudowywać wiarę w ludzkich sercach i miłość do Jezusa. Nasze posługiwanie w parafii jest związane również z licznymi wyjazdami i dojazdami na wioski oddalone niekiedy o 120 km. od miejsca zamieszkania no cóż /dziś i jutro musisz być w drodze.../ Nasze życie to pielgrzymka do Domu Ojca, więc i te wyjazdy przyjmujemy z radością i wdzięcznością by i tam ludziom nieść Chrystusa.

Iliczewsk – 2006 r.
Niedawno powstała na Ukrainie jeszcze jedna nasza placówka – w Iliczewsku. Na początku 2006 r. Jego Ekscelencja Ksiądz Biskup Bronisław Bernadzki, ordynariusz diecezji odesko – symferopolskiej, zwrócił się do Matki Generalnej M. Samueli, z prośbą, aby nasze siostry podjęły posługę charytatywno – apostolska w nowo powstałej parafii w Ilczewsku.

Misje to szczególne wezwanie, jakie podejmuje nasze Zgromadzenie. Staramy się odpowiadać  na nie z pełnym zaangażowaniem. Potrzeba jednak coraz więcej serc otwartych na Boży głos. Pan Bóg woła. Jest jeszcze tyle do zrobienia, potrzeba tylu rąk do pracy. Warto poświęcić wszystko dla Jego chwały. Warto ofiarować ostatnie siły. Najpiękniejszą nagrodą jest On sam i Jego wyciągnięte ręce czekające nieustannie, aby nas objąć.

Region w Rosji

REGION W ROSJI

Erygowany dnia: 27.04.2007 r.

Siostry Elżbietanki
Mira 16, a/я 83, 630024   NOVOSIBIRSK        
2 oй пер Мυрα 16, a/я 83 , 630024   Новосибирск 24     

tel. 0073833535593
fax. 0073832535593
e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
http://www.elizavetki.com/

Założ. 1993 r. Dom pod wezwaniem św. Józefa.
Działalność:    Dom formacyjny, pomoc biednym i chorym, katecheza, troska o kościół parafialny, prowadzenie świetlicy parafialnej, prowadzenie diecezjalnego domu rekolekcyjnego.

Siostry Elżbietanki
Savvy Korzevnikowa  29  a /я 6,  630033 NOVOSIBIRSK                                
Саввы Кожевникова 29 а /я 6,   630033  НОВОСИБИРСК                           

tel. 0073833470616, 0073833475584, 0073833551076
fax. 0073833470616, 0073833475584, 0073833551076
e- mail Wspólnoty: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. ;
e-mail Domu Dziecka: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Założ. 1.9.1996 r. Dom pod wezwaniem św. Elżbiety.
Działalność:          Prowadzenie Domu Dziecka, katechizacja w parafii.
Siostry Elżbietanki
yл. Почтовая 23 кв. 19, 305000  KURSK       

tel/fax 0074712568575
e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Założ. 11.9.2001 r. Dom pod wezwaniem Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny.
Działalność:            Katechizacja, troska o kościół parafialny, opieka nad osobami chorymi i samotnymi w ich domach.

Siostry Elżbietanki
300012  TUŁA pr. Lenina 59/ 2 m. 43
300012  ТУЛА пpоспект Ленина д. 59 / 2  кв. 43

tel/fax 0074872363396 
e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.   /  Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Założ. 26.9.2006 r. Dom pod wezwaniem świętych Kosmy i Damiana
Działalnoś:              Katechizacja, troska o kościół parafialny, opieka nad osobami chorymi, samotnymi w ich domach.


H I S T O R I A

Nowosybirsk - 1993 r.

Postawa ogromnej pokory wewnętrznej i cierpliwość względem siebie i dla rzeczywistości, w której przypada nam żyć to jedne z najważniejszych wskazówek, z jakimi przybyły nasze siostry do Nowosybirska na Syberii 13 sierpnia 1993 r. Nowosybirsk jest stolicą Syberii rozciągającej się na obszarze 12 km, jest to 1,8 milionowe miasto stanowiące centrum kulturowe, naukowe i przemysłowe w tej części kraju. Sytuacja jest tu jednak bardzo ciężka. Mieszkający ludzie niejednokrotnie nie mają pieniędzy, aby zakupić artykuły pierwszej potrzeby. Największym jednak problemem nie jest bieda materialna, ale duchowa. Będąc bowiem  bogatym wewnętrznie nie potrzeba być zamożnym, można wtedy mając w sercu Pana Boga pokonać każde trudności, cierpienia i przeciwności. Przykładem takiej postawy są nasze siostry, które czerpiąc siłę z Bożego Miłosierdzia ukazują je wszystkim na drodze życia, na której postawił je Pan Bóg.

Już od początku swojego pobytu w Nowosybirsku siostry prężnie włączyły się w posługę duszpastersko - charytatywną. Rozpoczęły od katechezy dzieci, młodzieży i dorosłych. Jeździły także katechizować do oddalonego o kilkadziesiąt kilometrów Bielska, gdzie poza katechezą przygotowały również śpiew na Mszę świętą. Na prośbę Księdza Biskupa Józefa Werth siostry rozpoczęły posługę w kościele – kaplicy znajdującej się na placu budowy katedry. Służyły tutejszemu kościołowi prowadząc katechezy dla dzieci, młodzieży i dorosłych; dbały również o utrzymanie świątyni w czystości. W duchu charyzmatu naszych Matek Założycielek 16 września podjęły opiekę nad trzema starszymi osobami odwiedzając je trzy razy w tygodniu i tym samym poza pomocą fizyczną siostry budowały w nich nadzieję, dawały radość i miłość, ukazując jak dobry i miłosierny jest Pan Bóg. Czas mijał, a potrzeb było coraz więcej. Jedna z sióstr została poproszona o rozpoczęcie posługi w szpitalu. Siostry na prośbę Księdza Biskupa piekły hostie dla całej diecezji oraz w odpowiedzi na apel przedszkoli rozpoczęły katechizację najmłodszych. W planach było również rozpoczęcie budowy Domu Dziecka, w którym siostry rozpoczęły posługę we wrześniu 1996 r. Po roku pobytu w Nowosybirsku siostry wraz z wolontariuszami z Niemiec rozpoczęły odwiedzanie bezdomnych na dworcu. Idąc śladami św. Elżbiety zanosiły im chleb, herbatę, ciepłe ubrania otrzymane z przesyłek z Caritasu. Dla osób ubogich fizycznie było to niezwykłe doświadczenie. Dla nich nie są najważniejsze dary, jakie otrzymują, ale współczucie, troska, podana dłoń i szczery, pełen miłości uśmiech, a także zainteresowanie okazane przez drugiego człowieka. Daje im to świadomość własnej wartości i prowadzi do odkrywania w sobie człowieczeństwa, którego zostali pozbawieni przez innych. Posługa sióstr wśród bezdomnych przynosi coraz większe i obfitsze owoce. W styczniu 1996 r. oficjalne pozwolenie na pracę z bezdomnymi otrzymał także diecezjalny Caritas. Wyrazem tego było wręczenie  kluczy do tak długo oczekiwanych i poszukiwanych pomieszczeń. Warunki jednak okazały się bardzo złe. Siostry zastały ogromny bałagan, okna zabite deskami, brak podłączenia do sieci elektrycznej. Jednak wiara i ufność w Bożą Opatrzność dodawała sił i z biegiem czasu wszystko zostało uporządkowane. W pobliżu dworca, na terenie Urzędu Socjalnego powstało także małe centrum dla bezdomnych, gdzie otrzymują posiłki, odzież i co ważne pomoc lekarską. 17 lutego 1996 r. odbyło się po raz pierwszy w Nowosybirsku międzynarodowe i międzywyznaniowe spotkanie 30 osobowej grupy młodych ludzi, którzy przyłączyli się do niesienia pomocy bezdomnym.

W 1996 r. siostry przeprowadziły się do nowego domu, który został oddany pod opiekę św. Józefa, bliżej kościoła Ojców Franciszkanów. Tutaj prowadzą przy kościele klub dziecięcy opiekując się dziećmi i młodzieżą z biednych rodzin. Dzieci mogą przebywać w świetlicy cały dzień, otrzymują tu ciepły posiłek, ubrania, a przede wszystkim miłość, opiekę, zainteresowanie i troskę. Dzieci mają zajęcia w różnych grupach stosownie do wieku. W pracy z dziećmi pomagają  siostrom młode kobiety i dziewczęta, które poświęcają swój wolny czas dzieląc się umiejętnościami pedagogicznymi. W niedziele natomiast przychodzą dzieci z rodzin katolickich, które siostra M. Marcelina Kwiatkowska przygotowuje do przyjęcia pierwszej komunii świętej. Poza tym siostra M. Marcelina uczy katechezy w młodszych klasach w katolickiej szkole podstawowej prowadzonej przez Ojców Franciszkanów.

Ksiądz Biskup Józef Werth zwrócił się z prośbą do Generalatu, aby siostry Elżbietanki prowadziły również Dom Dziecka. W odpowiedzi Matka Generalna M. Margarita Wiśniewska wysłała do Nowosybirska kolejne 5 sióstr z prowincji polskich. Pierwsze dwie siostry - Siostra M. Barbara Rybus i siostra M. Berenika Szewczyk - pojechały jeszcze w trakcie trwania prac budowlanych 31 października 1995 r., gdyż Zgromadzenie zostało poproszone o zajęcie się wyposażeniem i organizowaniem Domu Dziecka. Kolejne trzy siostry przyjechały 2 marca 1996 r.

Po wielu staraniach i przezwyciężeniu przeciwności - dnia 26 sierpnia 1996 r. -katolicki Dom Dziecka pod wezwaniem św. Mikołaja został poświęcony. Było to ogromną radością, jednak pozostało jeszcze wiele trudności związanych z rejestracją finansową. Siostry jednak nie traciły nadziei i, licząc na Bożą pomoc, przyjmowały pierwsze dzieci.
W Domu Dziecka są dzieci w różnym wieku, od 2 do 18 lat, a nawet i starsze. Siostry starają się zapewnić im ciepło rodzinnego domu, miłość, troskę, spokój, a także prawidłowy rozwój, solidne wychowanie i wykształcenie. Po bardzo dramatycznych nieraz przeżyciach, dzieci otoczone miłością sióstr, powoli wracają do normalnego życia. Uczą się także miłości do Pana Boga. Niektóre dzieci mieszkające w Domu Dziecka są wyznania prawosławnego.

W 1999 r. powstała w Nowosybirsku Wspólnota Apostolska św. Elżbiety, której członkowie pomagają siostrom w posłudze.

Kursk - 2001 r.
Drugą placówką, która powstała na terenie Rosji w Europejskiej części jest Kursk. W pierwszych miesiącach 2000 r. dotarła do Generalatu prośba Księdza Proboszcza Krzysztofa Klępy z Kurska, poparta przez Księdza Arcybiskupa Tadeusza Kondrusiewicza z Moskwy, aby Siostry Elżbietanki rozpoczęły posługę w owym mieście. Mimo problemów personalnych ustalono, że trzy siostry pojadą do Kurska w 2001 r. Dwie siostry – siostra M. Nikodema Śliwa i siostra M. Laura Witkowska pochodzące z prowincji warszawskiej dotarły do Kurska 10.09.2001 r. Od samego początku zaczęły włączać się w posługę w parafii - dbały o czystość kościoła, bielizny kościelnej, katechizowały dzieci, młodzież, dorosłych, prowadziły też indywidualne rozmowy z dorosłymi, pomagały ubogim, włączały się w prace w Caritasie na rzecz imigrantów. Odwiedzały również wiernych w Biełgogradzie i Woroneżu, gdzie ksiądz Krzysztof, z braku kapłanów, pełnił opiekę duszpasterską. Obecność sióstr w Kursku jest bardzo ważna. Pomagają one ludności odnaleźć drogę do Pana Boga, napawają zbolałe, pełne doświadczeń serca nową nadzieją i wiarą.

Tuła - 2006 r.
Trzecią placówką na ziemi rosyjskiej jest Tuła. Miejscowość liczy ok. 600 tys. mieszkańców. W XIX wieku była ono ośrodkiem jubilerstwa, handlu wyrobami ze srebra. Słynęła też z produkcji samowarów. Prężnie rozwijało się tu życie religijne. Jednak czasy wojen wszystko zniszczyły. W Tule nasze Zgromadzenie rozpoczęło  posługę we wrześniu 2006 roku, niosąc tutejszej ludności spragnionej wartości duchowych i zagubionej pośród codziennych dróg ducha wiary i świadectwo życia zakonnego.

Posługa sióstr na Syberii jest bardzo ważna. Siostry gotowe są przebywać drogę nawet 200 kilometrów, aby głosić Boże Słowo dla zaledwie kilku osób, czasem czterech czy nawet dwóch, bo przecież Panu Bogu zależy na każdym człowieku. Posyła też wielu, aby głosili Jego zbawienie tym, którzy Go nie znają, uświęcając zarówno tych, którzy słuchają, jak i tych, którzy głoszą.

Ziemia Święta

Siostry Elżbietanki
El. Batikh 1; P.O. Box 20256;
JERUSALEM  -  Old City  ISRAEL
tel. 0097226282017  fax 0097226284835
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
http://elzbietankijerozolima.com/

Założ. 1931 r.  Dom Polski (Stary)
Działalność:     Hospicjum dla pielgrzymów, ambulatoryjna opieka nad chorymi.


Siostry Elżbietanki
Hahoma Hashelishit  St. Musrara Quarter, P.O. Box 277;
JERUSALEM 8  ISRAEL
tel. 0097226285916  fax 0097226288652
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Założ. 1940 r.  Dom Polski  (Nowy)
Działalność:     Hospicjum dla pielgrzymów.


Siostry Elżbietanki
Mount of Olives  P.O. Box 20054
JERUSALEM  ISRAEL
tel. 0097226288221 fax 0097226272291
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Założ. 1971 r.  Dom Pokoju  (Home of Peace)
Działalność:     Sierociniec dla dzieci arabskich (prowadzony od 8.12.1967 r.)


H I S T O R I A

Jerozolima – 1931 r.

W tym mieście nasze siostry starają się żyć słowami Pana Jezusa: „Miłujcie się wzajemnie tak, jak Ja was umiłowałem”. Siostry poprzez umiłowanie Pana Boga, modlitwę, czyn pełniony w pokorze, cichości, bez hałasu i rozgłosu starają się kochać i uczyć tej miłości wszystkich napotkanych każdego dnia.

Pierwsze siostry przybyły do Ziemi Świętej 25 marca 1931 r., które zostały posłane przez Matkę M. Stanisławę Dankowską ówczesną Przełożoną prowincji poznańskiej w odpowiedzi na prośbę Jego Eminencji Księdza Kardynała Prymasa Polski Augusta Hlonda. Siostry miały prowadzić „Dom Polski” kupiony w 1908 r. przez Księdza Marcina Pinciurka w starej części Jerozolimy. Najistotniejszym i podstawowym zadaniem miało być udzielanie opieki i schronienia przybywającym do Jerozolimy polskim pielgrzymom.
Po przyjeździe do Jerozolimy siostry zastały dom w zupełnej ruinie.  Brakowało okien, drzwi, podłóg, instalacji wodnej i elektrycznej. Jednak nie zniechęciło ich to. Z głęboką ufnością w Boża pomoc doprowadziły dom do stanu używalności, nadając mu przyzwoity wygląd zewnętrzny i wewnętrzny. Przekształciły go na dom zakonny i utworzyły w nim hospicjum dla pielgrzymów. Z czasem zaczęły przyjmować pątników udzielając im pomocy i schronienia. W latach 1939 – 1946 dom był też schronieniem dla wojska i uchodźców z Polski. Siostry prowadziły ochronkę dla dzieci emigrantów i z pomocą arabskich dziewcząt przygotowywały codziennie obiady dla osób rozmieszczonych w różnych punktach Jerozolimy. Katechizowały, przygotowywały dzieci i młodzież do przyjęcia sakramentów. Za przykładem naszych Matek Założycielek udzielały także pomocy ambulatoryjnej i przyjmowały chorych w urządzonej w domu przychodni. Do dziś siostry prowadzą w Starym Domu Polskim punkt ambulatoryjny, udzielają pomocy najuboższym, także w ich domach i prowadzą hospicjum dla pielgrzymów.

Jerozolima - 1941 r.

Dwadzieścia lat później 21 grudnia 1941 r. poświęcony i oddany do użytku został drugi dom w Jerozolimie „Nowy Dom Polski”. Podobnie jak remont „Starego Domu Polskiego” tak i budowa nowego domu wiązała się z wieloma przeszkodami i trudnościami. Jednak i to nie odebrało siostrom chęci i zapału. Motywacją była narastająca liczba uchodźców, dla których brakowało już miejsca w poprzednim domu. W „Nowym Domu Polskim” siostry otworzyły przychodnię, kuchnię oraz przedszkole. Przyjmowały na rekonwalescencję rannych żołnierzy i w miarę możliwości, jeżeli pozwalały na to warunki, gości. Dom przez pewien czas po II wojnie światowej służył też jako szpital. 
Ogromne cierpienie i ból przyniosły siostrom wydarzenia roku 1948, kiedy to pod eskortą wojska musiały opuścić dom. Dopiero po dwóch latach otrzymały pozwolenie na powrót. Jednak przez ten czas dom został zupełnie zdewastowany. Z dobrze wyposażonego budynku, posiadającego salę operacyjną, aptekę, ambulatorium pozostały ruiny. Nie było okien, drzwi nie mówiąc już o jakichkolwiek sprzętach. Widok był tak straszny, że można było się załamać, jednak ówczesna siostra Przełożona M. Augustyna Skibińska w prostocie, wierząc w Bożą łaskę i całkowicie ufając Panu Bogu wyszła na ulicę i spod gruzów powojennych wyciągała drzwi, okna, szafy, które wyniesione były na barykady, aby urządzić dom w taki sposób, żeby zapewnić siostrom bezpieczne miejsce do modlitwy, pracy i odpoczynku. Dom uległ ponownym zniszczeniom w 1967 r. podczas 6 – dniowej wojny. Wymagał kolejnych napraw i remontów. Istnieje on jednak do dziś, siostry obecnie zajmują się opieką nad pielgrzymami.
Siostry starają się, aby wszyscy odwiedzający Ziemię Świętą pielgrzymi czuli się dobrze. Każdego dnia starają się, aby ich posłudze towarzyszył duch Ewangelii.  Opiekują się zresztą nie tylko pielgrzymami, ale także innymi osobami przybywającymi do Jerozolimy. Dbają o potrzeby duchowe Polaków, którzy przypadkowo znaleźli się w Izraelu. Także siostry z „Nowego Domu” przez dwa lata były duchowymi opiekunkami robotników budujących kilometrowy tunel w Har–Gilo w pobliżu Betlejem; robotnicy mogli uczestniczyć we Mszy św. w sobotę, gdyż niedziela była dla nich dniem pracy.
Siostry w Jerozolimie wspierają również pomocą dziewczęta z Europy posługujące jako wolontariuszki w hospicjach i organizacjach dobroczynnych.

Jerozolima - 1967 r.

W roku 1967 po sześciodniowej wojnie powstała trzecia placówka naszych sióstr w Jerozolimie. W wyniku wojen coraz więcej dzieci traciło rodziców. Siostry przejęte ich losem postanowiły utworzyć Sierociniec, który otrzymał nazwę „Dom Pokoju”. Siostry początkowo wynajęły mały dom u stóp Góry Oliwnej gdzie zaopiekowały się kilkorgiem dzieci. Droga do powstania sierocińca była bardzo długa i trudna. Siostry napotykały wiele przeszkód. Jednak w 1973 r. rozpoczęto budowę istniejącego do dziś „Home of Peace” – „Dom Pokoju”, w którym wiele dzieci znalazło miłość, ciepło i troskę.
Inny charakter ma więc posługa sióstr w Domu na Górze Oliwnej. Siostry bowiem prowadząc Sierociniec starają się dla tych dzieci wszystkim, by zapewnić im to, czego potrzebują, a przede wszystkim każdego dnia dają im miłość, czułość, zainteresowanie. Dbają zarówno o ich stan fizyczny jak i duchowy. Pomagają też dorastającym dziewczętom. Wspierają także biednych znajdujących się w okolicach „Domu Pokoju” oraz z miejscowości, z których pochodzą dzieci zamieszkujące w Sierocińcu.

Historia powstania placówek w Jerozolimie była bardzo burzliwa, pełna trudności, cierpień. Jednak wszystko to siostry pokonały czerpiąc siły u stóp Tabernakulum. Siostry dawały i dają każdego dnia świadectwo miłości swoim życiem, swoją postawą i całkowitym umiłowaniem Pana Boga.

Litwa



Zgromadzenie Sióstr Św. Elżbiety
Šv. Elzbietos Seserų Kongregacija
J. Pabrĕžos g. 1, 46306 KAUNAS
tel.fax. 0037037420539
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
http://www.elzbietietes.lt/

Założ. 1992 r. Dom pod wezwaniem św. Elżbiety.
Działalność:   Opieka w naszym domu nad osobami starszymi, katechizacja, pomoc kobietom, które stały się ofiarami przemocy.


Zgromadzenie Sióstr Św. Elżbiety
Šv. Elzbietos Seserų Kongregacija
62146 ALYTUS
tel. 0037031553244  mob. tel. +37869807756
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Założ. 2005 r.    Dom pod wezwaniem św. Józefa.
Działalność:       Katechizacja, pomoc przy parafialnym Caritasie.


H I S T O R I A

Siostry Elżbietanki zaczęły pielęgnację chorych na Litwie w 1924 r. Jednak wybuch II wojny światowej i czas reżimu komunistycznego spowodował zamknięcie wielu placówek. Kościół był wtedy w bardo trudnej sytuacji. Siostry na Litwie chcąc nadal posługiwać w duchu charyzmatu naszego Zgromadzenia i być świadkami miłości zmuszone były mieszkać osobno, nie mogły też nosić stroju zakonnego. Ze względu na bezpieczeństwo, siostry nie wiedziały nawet wzajemnie o swoim istnieniu.

Kowno - 1992 r.
Na Litwie mamy obecnie dwie placówki, w Kownie i w Alytus. Kowno leży w środkowej części Litwy. Dom sióstr, który odzyskały po 50 latach w 1992 r. znajduje się na przedmieściach.

Ważnym zadaniem sióstr początkowo było budowanie życia wspólnotowego po tak długim okresie życia w ukryciu. Od początku też zaczęły obejmować opieką najbardziej potrzebujących – starszych, chorych, samotnych. Siostry odwiedzają ludzi chorych mieszkających nieraz w bardzo złych warunkach, dbają, aby nie odeszli z tego świata bez przyjęcia sakramentów. Otaczają opieką i troską osoby starsze w ich domach. Utrzymują również kontakt z dziećmi i młodzieżą. Prowadzą katechezy w szkołach i przedszkolach, uczą dzieci śpiewu, organizują wieczorki religijne.

Od 6 lipca 1995 r. siostry prowadzą w swym domu dom dla osób starszych. Podopieczni sióstr mają nie tylko zapewniony dach nad głową, ale i opiekę duchową oraz materialną. Do domu sióstr przychodzą często przedszkolaki, aby umilać czas mieszkającym tam ludziom starszym i schorowanym  jednocześnie wnosząc w ich życie dużo radości, pokoju i nadziei.

Od października 1996 r. siostry rozpoczęły apostolstwo więzienne. Posługa wśród więźniów i młodocianych przestępców przynosi ogromne owoce.    Siostry organizują też spotkania parafialne, spotkania dla młodzieży szkolnej w swoim domu, dni skupienia dla młodych dziewcząt, rekolekcje, spotkania w szkole dla uczniów i nauczycieli z racji uroczystości i świat narodowych.

Pan Bóg błogosławi posłudze sióstr na Litwie. Świadczy o tym m. in.  zainteresowanie, jakim cieszy się nasza posługa wśród młodych litewskich dziewcząt, a także stosunkowo liczne rodzime litewskie powołania. Kandydatki rozpoczynają formację postulatem w naszym domu na Litwie, a nowicjat i juniorat odbywają w Polsce przygotowując się tam do przyszłej posługi apostolskiej na ziemi litewskiej.

Alytus - 2005 r.
Drugą placówką, w której posługują nasze siostry jest Alytus. Dom sióstr wymaga remontu, dlatego na razie mieszkają u pewnej rodziny, która wyjechała do Ameryki. Owa rodzina, kiedy dowiedziała się, że siostry pragną rozpocząć posługę w Alytus z radością oddała im pod opiekę swój dom, obdarzając siostry zaufaniem i oddając do dyspozycji całe wyposażenie.

Siostry są bardzo zaangażowane w życie apostolskie. Prowadzą świetlicę Caritasu, gdzie wydają codziennie posiłek dla biednych dzieci. Katechizują dzieci i młodzież, prowadzą małą scholę przy parafii i w miarę możliwości, czasu i sił pomagają przy kościele.

Ogromnym świadectwem posługi sióstr na Litwie są słowa Księdza Biskupa, które wypowiedział podczas Jubileuszu 25 rocznicy ślubów zakonnych siostry Przełożonej M. Jolenty, w których podkreślił jak ważne znaczenie ma dla Kościoła posługa sióstr zakonnych. Powiedział, że osoby konsekrowane bardzo często wykonują swoją pracę w ukryciu, bez hałasu, bez rozgłosu, bez reklamy, w prostocie serca ofiarując wszystko Bogu.

Gruzja



Siostry Elżbietanki
Zhgenti 40, 0183 Tbilisi/Gruzja- Georgia  Plateau Nutsubidze, 2 m/ r, (główna siedziba Caritas)
tel. 0099532587602, 0099532537601, 0099532537604  fax. 0099532536704
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
http://www.elzbietanki.info/
 
Adres Korespondencyjny
Via Zhgenti 40
Segreteria di Stato, 00120 Citta del Viticano (ITALIA)
Nunziatura Apostolica in Georgia / TIBILISI

Założ. 2005 r.
Wspólnota pod wezwaniem Nawiedzenia N.M.P praca w Nuncjaturze Apostolskiej.
Działalność:    Prowadzenie domu, pomoc w Domu Dziecka i katecheza w parafii. 

Siostry Elżbietanki

Adres Korespondencyjny
Via Zhgenti 40
Segreteria di Stato, 00120 Citta del Viticano (ITALIA)
Nunziatura Apostolica in Georgia / TIBILISI 

Założ. 2006 r.  Wspólnota pod wezwaniem św. Elżbiety przy „CARITASIE”
Działalność:     Praca w Caritas,ambulatoryjna pielęgnacja chorych w środowisku, opieka wychowawcza w Domu Dziecka „Sakli”

H I S T O R I A

Gruzja jest państwem graniczącym z Rosją, Turcją, Armenią i Azerbejdżanem, położonym miedzy kontynentem europejskim i azjatyckim. Duży wpływ na jej kształtowanie zarówno polityczne jak i religijne mają sąsiadujące kraje muzułmańskie. Mimo tego jednak Gruzja jest krajem katolickim: „Nawet w najbardziej burzliwych okresach dziejów wiara w Jezusa Chrystusa była zawsze dla Gruzji prawdziwą ostoją... Chrześcijaństwo wniosło wiele w przeszłość Gruzji i musi też wnieść w jej przyszłość... Ateistyczna ideologia na próżno usiłowała osłabić czy wręcz wykorzenić wiarę mieszkańców tego kraju... Bogu, który jest Ojcem wszelkiej pociechy zawierzam ten piękny kraj”. Jan Paweł II

Tbilisi - 2005 r.
1 maja 2005 r. do Domu Generalnego zadzwonił Ojciec Witold, który w imieniu Nuncjusza Apostolskiego w Gruzji, zwrócił się z prośbą o trzy Siostry Elżbietanki, które miałyby podjąć posługę w Nuncjaturze Apostolskiej. Było to ogromnym zaskoczeniem dla sióstr. Ojciec Witold oczekiwał od razu pozytywnej odpowiedzi. W owym czasie jednak nieobecna była Matka Generalna M. Samuela, która była na wizytacji w Rosji. Po powrocie Czcigodnej Matki okazało się, że wiedziała o owej prośbie. Jeszcze tego samego dnia Ojciec Witold, który zadzwonił otrzymał odpowiedź, że jeżeli znajdą się siostry gotowe, aby podjąć ową posługę, to zostaną posłane do Gruzji. Niespodzianką byto to, iż już po trzech dniach trzy siostry wyraziły zgodę na podjecie pracy misyjnej.

9 maja tego samego roku w Domu Generalnym gościł Nuncjusz Apostolski Gruzji, Armenii i Azerbejdżanu – Jego Ekscelencja Ksiądz Arcybiskup Claudio Gugerotti. Przybył do Rzymu, aby osobiście podziękować za decyzję o podjęciu działalności w Gruzji. Przy okazji omówiono również, na czym ta posługa miałaby polegać. Siostry miałyby troszczyć się o sprawy kulinarne, a przede wszystkim dbać o rodzinną, ciepłą atmosferę w Nuncjaturze. Poza tym siostry mogłyby zaangażować się w działalność duszpastersko-charytatywną w parafii.

Od 4 czerwca siostra M. Emmanuela Nakonieczna z prowincji wrocławskiej, siostra M. Weronika Wejner z prowincji toruńskiej oraz siostra M. Maksymiliana Stelmarska z prowincji nyskiej uczestniczyły w spotkaniu, w domu prowincjalnym w Warszawie, mającym na celu przygotowanie ich do posługi misyjnej w Gruzji. Wyjazd sióstr zaplanowany został na początek października. Pod koniec czerwca natomiast Matka Generalna udała się do Gruzji na zaproszenie Nuncjusza Apostolskiego, aby zapoznać się z przyszłą posługą sióstr.

Tbilisi - 2006 r.
W Gruzji duża liczba ludności żyje na granicy ubóstwa. Bieda i nędza jest widoczna wszędzie. Niebawem po założeniu placówki w Tbilisi Pan Bóg pokazał, że była to rzeczywiście Jego wola. Już po pięciu miesiącach - 4 marca 2006 .r - powstała kolejna placówka.

Siostry w Gruzji na wzór naszych Matek Założycielek towarzyszą lekarzom w wizytach domowych, niosąc pomoc najuboższym z ubogich; podjęły opiekę nad dziećmi w Domu Dziecka oraz nad starszymi osobami, które podczas dnia przebywają w Caritasie; wydają obiady dla biednych. Podjęły również pracę w Poliklinice Caritasu, a także od początku posługują w Nuncjaturze. Wypełniając słowa św. Elżbiety każdego dnia starają się innych uszczęśliwiać.

Posługa sióstr w Gruzji nie jest łatwa, ale przynosi obfite owoce. Kultura, język i mentalność gruzińska to ogromne wyzwanie. Siostra M. Bernadeta Bałtrukowicz w Biuletynie nr 45 pisze: ,,Jeden z Księży pracujących tutaj często powtarza: Gruzja ma zbyt wielu nauczycieli, a tutaj potrzeba ludzi dających świadectwo swym życiem.” Takie też świadectwo dają nasze siostry w Gruzji. Są matkami dla dzieci, lekarstwem dla chorych, ulżeniem dla zranionych, pocieszeniem dla biednych. Wiernie wypełniają uczynki miłosierdzia względem duszy i ciała. A wszystko, co czynią drugiemu człowiekowi, czynią samemu Chrystusowi.

„Wszystko co, uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25,40)

KONTAKT

DOM GENERALNY 
Zgromadzenia Sióstr Św. Elżbiety

Casa Generalizia delle Suore di S.Elisabetta
via Nomentana 140,
I - 00162 R O M A
tel. 00390686388989
fax. 00390686320635               
generalat.csse@mclink.it                           
http://www.selzbietanki.com

STRONY ELŻBIETAŃSKIE NA ŚWIECIE