Menu

Rzym, w rocznicę założenia Zgromadzenia 2016 r. Wyróżniony

Rzym, w rocznicę założenia Zgromadzenia 2016 r.

„Darmo otrzymaliście darmo dawajcie”. (Mt 10,8c) Kochane Siostry, Drodzy Członkowie i Członkinie Wspólnoty Apostolskiej św. Elżbiety,

Obchodząc liturgiczne wspomnienie świętych Kosmy i Damiana, w 174 rocznicę założenia naszego Zgromadzenia, jak też 9 rocznicę beatyfikacji bł. Marii Luizy, łączymy się we wspólnym uwielbieniu i dziękczynieniu Panu Bogu za wszystkie otrzymane łaski. W kontekście przypadających rocznic, pragniemy naszą uwagę skupić na ewangelicznej scenie, w której Jezus rozsyła swoich uczniów. Obraz ten doskonale wpisuje się w nasze osobiste powołanie, które z woli Bożej jest posłaniem każdej i każdego z nas do realizacji charyzmatu naszych Założycielek w obecnych czasach. Jesteśmy zaproszeni do współdziałania w budowie Bożego Królestwa poprzez służbę ubogim, chorym i osobom starszym, chrześcijańskie wychowanie dzieci i młodzieży oraz religijną formację dorosłych (por. K 5). W dzisiejszą uroczystość pragniemy jeszcze bardziej ożywić w sobie tę świadomość, aby owocniej służyć naszym bliźnim.

Wczytując się w opis Ewangelii św. Mateusza (10,1-16) widzimy, że Jezus posyłając swoich uczniów z misją głoszenia Słowa Bożego, wcześniej przygotował ich do tej posługi. Udzielił im też konkretnych wskazówek apostolskich - do kogo mają iść, jak się zachować i co głosić. Ale co najważniejsze, Jezus obdarzył ich wieloma charyzmatami, dając im między innymi władzę nad duchami i moc do uzdrawiania z różnych chorób (por. Mt 10,1). Apostołowie w ten sposób zostali doskonale przygotowani do swojej misji, nie dzięki własnemu wysiłkowi i pracy, ale dzięki mocy Bożej. Dlatego Jezus nakazał im, aby powierzoną posługę wypełniali z gorliwością, bezinteresownie i niestrudzenie, przypominając: „darmo otrzymaliście, darmo dawajcie” (Mt 10,8b). Posługa do której zostali wybrani apostołowie, nie była szukaniem własnego zysku czy osobistych korzyści, lecz służbą sprawie Bożej spełnianą z wielkim oddaniem. Bóg w każdej sytuacji, nieustannie wspomagał i wspomaga swoją łaską tych, którzy dla Niego pracują.

Nauka, którą Jezus skierował do apostołów jest także przypomnieniem, że powołanie jakie każdy z nas otrzymał nie jest naszą zasługą, ale darem otrzymanym od Boga. On chce, abyśmy byli przy Nim, dlatego wybrał nas i każdego dnia obdarowuje hojnie łaskami, które są nam potrzebne do codziennej posługi. Niczego nie posiadamy, nic w tym życiu nie mamy swojego, „...bo to wszytko Twoje, cokolwiek na tym świecie człowiek mieni swoje” - pisze poeta Jan Kochanowski. Również św. Paweł poucza „Cóż masz, czego byś nie otrzymał? A jeśliś otrzymał, to czemu się chełpisz, tak jakbyś nie otrzymał?” (1Kor 4, 7). Zatem przyjęcie prawdy, że całe nasze życie jest naznaczone dobrocią i miłością Boga, wymaga od nas ogromnej pokory. To Bóg wyposaża nas w dary i talenty, którymi mamy bezinteresownie i z całkowitym oddaniem dzielić się z innymi.

Kochane Siostry, Drodzy Członkowie Wspólnoty Apostolskiej św. Elżbiety, Bóg obdarzając nas hojnie darem miłości przynagla nasze serce, abyśmy dzielili się nią z bliźnimi. On chce, abyśmy wychodzili do ludzi i poszukiwali tych, którzy doświadczają różnego rodzaju trudności, niepokoju, smutku, cierpienia. Przykład takiej ofiarnej posługi pozostawiły nam nasze Założycielki. One od samego początku z wielkim poświęceniem szły, aby służyć ludziom potrzebującym, chorym i biednym. Kierując się miłością i miłosierdziem, były gotowe także do oddania swojego życia o czym napisały w liście: „Nie odstrasza nas nawet myśl, że pierwszy chory, który zażąda naszej pomocy, mógłby nam przynieść śmierć” (4.11.1850 r). Powinno się w nas zrodzić pytanie: Czy ja idąc tą samą drogą co nasze Założycielki, jestem gotowa do ofiary, do oddania wszystkiego Bogu, któremu pragnę służyć? Czy potrafię się spalać dla Niego w moich codziennych obowiązkach? Czy to, czym zajmuję się na co dzień, wykonuję z miłością i z zaangażowaniem?

Św. Jan Paweł II pisał, że „Miłosiernym Samarytaninem jest ten: kto świadczy pomoc w cierpieniu, jakiejkolwiek byłoby ono natury… W tę pomoc wkłada swoje serce, nie żałuje również środków materialnych. Można powiedzieć, że daje siebie, swoje własne „ja” otwierając to „ja” dla drugiego” (Salvifici Doloris 28). Często w naszym rozumieniu, gdy mówimy o udzielaniu pomocy, myślimy o dobrach materialnych, konkretnych uczynkach, dzieleniu się żywnością. I rzeczywiście tak jest - wielu ludzi tego potrzebuje, ale to może być najszybszy i najprostszy sposób udzielenia pomocy. Natomiast podarować komuś uśmiech, okazać zainteresowanie jego problemem, sytuacją, w której się znajduje, dać swój czas, który moglibyśmy przeznaczyć dla siebie, na swój wypoczynek – to czasami jest prawdziwa ofiara. Tak wielu ludzi obok nas, w naszych wspólnotach, w rodzinach, w pracy potrzebuje człowieka, który bezinteresownie okaże się dla niego bratem, przyjacielem, towarzyszem, który go wysłucha, udzieli dobrej rady. Czasami te na pozór proste zadania bywają najtrudniejsze i wymagają od nas umierania swoim przyzwyczajeniom, egoizmowi, wygodnictwu. Wpatrujmy się w przykład życia naszych Założycielek, niech ich postawa zachęca nas do chętnego i radosnego dzielenia się otrzymanymi darami i talentami. „To, kim jesteśmy i co posiadamy, zostało nam dane, aby służyło innym. Darmo otrzymaliśmy, darmo dajemy. Nasze zadanie polega na tym, aby owocowało to w dobrych dziełach” (Papież Franciszek). Bądźmy gotowi do codziennego spalania się pośród szarości podejmowanych obowiązków, ofiarowania swoich sił, zdrowia, czasu i zdolności dla dobra innych.

Kochane Siostry, Drodzy Członkowie i Członkinie Wspólnoty Apostolskiej św. Elżbiety, z okazji przypadających rocznic oraz wspomnienia św. Kosmy i Damiana, życzmy sobie nawzajem, abyśmy na wzór naszych świętych Patronów z radością i hojnością serca umieli w naszych środowiskach dzielić się miłością miłosierną z tymi, którzy jej potrzebują oraz abyśmy byli apostołami niezachwianej nadziei dla ludzi chorych, smutnych i zagubionych.

Przy tej sposobności pragnę wyrazić swoją wdzięczność wszystkim Kochanym Siostrom oraz Członkom i Członkiniom Wspólnoty Apostolskiej św. Elżbiety za modlitwę, pamięć i przesłane życzenia z okazji moich imienin. Niech dobry Bóg swoim błogosławieństwem obficie wynagrodzi wszelkie oznaki życzliwości. Życząc dobrego świętowania z racji przypadających uroczystości przesyłam serdeczne pozdrowienia również od Sióstr Radnych Generalnych i wszystkich Mieszkanek generalatu,

oddana w Panu
S.M. Samuela Werbińska
przełożona generalna

Powrót na górę

KONTAKT

DOM GENERALNY 
Zgromadzenia Sióstr Św. Elżbiety
Casa Generalizia delle Suore di S.Elisabetta
via Nomentana 140,
I - 00162 R O M A
tel. 00390686388989
fax. 00390686320635                
generalat.csse@mclink.it                            
http://www.selzbietanki.com

Adres do wysyłania artykułów i zdjęć na strony:
asumptabalcerzak@gmail.com 

STRONY ELŻBIETAŃSKIE NA ŚWIECIE